Σκέψου για μένα…
Σκέψου, γράψε… Σκέψου, γράψε… Σκέψου, γράψε… Σκέψου, γράψε…
Μια φωνή μιλάει στον σαλεμένο μου νου, δε μ’ αφήνει να ησυχάσω και έτσι ανήμπορος την υπακούω… Δε θέλω βοήθεια, μ’ αρέσει να “πονάει” το μυαλό μου, χωρίς παυσίμονο στον ελεεινό και αμείλικτο δυαδικό πλανήτη….
1 0 1 1 0 1 0 1
